मी आयएएस झालो तरीही काही माणूस बनू शकलो नाही - टी.एन.शेषन..
श्री. टी.एन. शेषन हे मुख्य निवडणूक आयुक्त होते.
आपल्या पत्नीसह उत्तर प्रदेशच्या दौऱ्यावर जात असताना, त्यांच्या पत्नीने रस्त्याच्या कडेला एका झाडावर बया (एक प्रकारचा पक्षी) चं घरटं पाहिलं आणि त्या म्हणाल्या, “हे घरटं मला आणून द्या; मला घर सजवायचं आहे." श्री. टी. एन. शेषन यांनी सोबत चालणाऱ्या सुरक्षा रक्षकाला ते घरटं खाली उतरवण्यास सांगितलं. सुरक्षा रक्षकाने जवळच मेंढ्या-बकऱ्या चारणाऱ्या एका अशिक्षित मुलाला सांगितलं की, जर तू हे घरटं काढलंस तर मी तुला दहा रुपये देईन. पण त्या मुलाने नकार दिला. श्री. शेषन स्वतः गेले आणि त्या मुलाला पन्नास रुपये देण्याची ऑफर दिली, पण मुलाने घरटं आणण्यास नकार दिला आणि म्हणाला, "सर, या घरट्यात पक्ष्याची पिल्लं आहेत. संध्याकाळी जेव्हा त्या पिल्लांची 'आई' जेवण घेऊन येईल तेव्हा ती खूप दुखी होईल, म्हणून तुम्ही कितीही पैसे द्या, मी हे घरटं काढणार नाही." या घटनेबद्दल श्री. टी. एन. शेषन लिहितात की... मला आयुष्यभर याचा खेद वाटला की एका सुशिक्षित आयएएस अधिकाऱ्यामध्ये ती विचार आणि भावना का आली नाही जी एक अशिक्षित मुलगा विचार करत होता ? त्यांनी पुढे लिहिलं की- माझ्या सर्व डिग्री, आयएएस पद, प्रतिष्ठा, पैसा हे सगळं त्या अशिक्षित मुलासमोर मातीमोल झालं. जीवन तेव्हाच आनंददायी बनतं जेव्हा बुद्धी, संपत्ती आणि पद यांच्यासोबत संवेदनशीलताही असते.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा